TESBİH

 Sen giderken gözlerim dopdoluydu
 Ve yağan yağmurla caddeler ıslak.
 Yokluğundan bir rüzgar esti, hazin
 Teselliler döküldü; yaprak yaprak

 Gökyüzünde bir bir söndü yıldızlar
 Bir karanlık geldi, gittiğin yerden
 Ümitlerim vardı; tesbih misali
 Sen giderken; dağılıverdiler birden...!!

 Ümit Yaşar Oğuzcan

Kara sevdam karbeyazım kardelenim
Buz tutmuş yüreğimin üzerine serpilen tuz
Ordan bakıldığındagörülmez mi bu yangın?
Ben senin için yanmışım.

Kara sevdam kış ayazım deli kız
Gözümde hayalimsin yıldız yıldız
En yakınını görmez mi o gözlerin
Bu ömrü sana adamışım

Kara sevdam ikinci baharım hasretim
Otuzbeş yaşımın sevdası
Gözlerimden okunmaz mı seni nasıl sevdiğim
Ben senin için yaşamayı göze almışım...

Kara sevdam elma çiçeğim son sözüm
Dudağımda mırıldadığım şarkım
Sesimi fısıldamaz mı kulağına deli rüzgar
Ben bütün şiirlerimi sana yazmışım...

Şimdi gitme vaktidir
Sessizce demir alıp bu limandan
Kırıp zincirleri tutsaklığımdan kurtulmalı
Belki gülebilmeliyim kimse hesap sormadan

Şimdi gitme vaktidir
Sürüklenip bir ceylan bakışın ardından
Hiç yaşamadığımı yaşamalı hiç tatmadığını tatmalı
Belki ağlamalıyım mutluluktan

Şimdi gitme vaktidir
Bir çiçek koklamalı bir gonca koparmalı dalından
Bir fırsat vermeli şu deli yüreğe
Şimdi gitmeliyim ardıma bakmadan...